Περαστικά Μας!!!

Μετά από ένα υπέροχο διάλειμμα από την καθημερινότητα, επιστροφή στην ρουτίνα!!! Τι κρίμα!!! Ομολογώ ότι πέρασα πάρα πολύ ωραία, ξεκούραση και άδειασμα του μυαλού εντελώς.
Ξαφνικά όμως, επιστρέφοντας έπεσα με τα μούτρα στην εργασία και στα γεγονότα που προέκυψαν το σαββατοκύριακο κι έπαθα ένα μικρό σοκ.
Διάβασα λοιπόν ότι η Έφη Θώδη μπήκε σε ψυχιατρική κλινική.
Τι μπορεί τελικά να κάνει η πολύ δημοσιότητα στον κάθε άνθρωπο???
Ο ένας παίρνει ναρκωτικά για να μπορέσει να ελέγξει όλο αυτό που του συμβαίνει, ο άλλος γίνεται αλκοολικός και ο τελευταίος μπαίνει σε ψυχιατρική κλινική!!!
Που σταματάει όλο αυτό και ποιοι ευθύνονται???
Δε νομίζω ότι μπορεί να σταματήσει κάπου όλη αυτή η κατάσταση, η μπάλα κυλάει χωρίς να βρίσκει κανένα εμπόδιο, γιατί κανείς μας δεν βάζει ένα μεγάλο STOP. Όλοι οι καναλάρχες στο όνομα της AGB θυσιάζουν προσωπικότητες και ανθρώπους, απλά για ν' αυξήσουν τους τραπεζικούς τους λογαριασμούς. Πόσοι ακόμη άνθρωποι πρέπει να θυσιαστούν και πόσα ιδανικά, μέχρι να ξυπνήσουμε όλοι εμείς και να κάνουμε κάτι. Ας επιλέγει λοιπόν ο καθένας μας το τι θέλει να δει σε αυτό το κουτί και όχι να τρώει αμάσητα ότι του προσφέρουν στο πιάτο. Υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί τρόποι διαφυγής από την καθημερινότητά μας, το θέμα είναι πόσο θέλει ο καθένας μας να μπει σε αυτή την διαδικασία. Μάλλον, από αυτό που βλέπω γύρω μου, καθόλου!!! Να ευχηθώ στην κυρία Θώδη περαστικά και όταν με το καλό γίνει καλά, το πάθημα να της γίνει μάθημα. Και στους υπόλοιπους απλά να βάλουν το μυαλό τους να δουλέψει λίγο και να ζυγίσουν τι έχει περισσότερη αξία στη ζωή τους/μας.

Όμορφα Πάρκα Στην Αθήνα!!!

Κάθομαι στο ωραίο μου γραφείο κι έχω θέα ένα υπέροχο πάρκο. Θα σας πω λοιπόν τι γίνεται με αυτό το πάρκο. Ανήκει καταρχήν στο Δήμο Αθηναίων και είναι μια τεράστια έκταση πρασίνου, σ' ένα πολύ άθλιο μέρος της Αθήνας. Περιμένεις λοιπόν να δεις μέσα σ' αυτό το υπέροχο πάρκο να κάνουν την βόλτα τους γονείς με τα παιδιά τους, ηλικιωμένους, νέα παιδιά που ίσως θέλουν να χαρούν τον έρωτά τους, παιδιά που θέλουν να παίξουν, κλπ. Δυστυχώς όμως, αυτό που βλέπω τις 8 ώρες που βρίσκομαι στο γραφείο μου, είναι βαποράκια και χρήστες. Δεν μπορώ όμως να κράξω το δύστυχο το βαποράκι που προσπαθεί να βγάλει τα λεφτά του, γιατί ίσως δεν έχει να φάει, γιατί μπορεί να είναι χαζό και να νομίζει (χαχα) πως έχει εξουσία και κάτι κάνει και είναι μάγκας και φοβερός και τρομερός και, και, και... Αλλά και από την άλλη δεν μπορώ να πω και τίποτα στον ταλαίπωρο χρήστη που ψάχνει για λίγη ηδονή, λίγη αγάπη, λίγη "ξεγνοιασιά" στο κάθε φιξάκι του, γιατί κανείς μας δεν μπορεί να γνωρίζει τι τον οδήγησε σε αυτή την κατάσταση. Από που όμως ξεκινάει το πρόβλημα και ποια είναι τα βαθύτερα αίτιά του??? Τι παιχνίδια παίζονται και τι συμφωνίες κλείνονται σε βάρος αθώων ανθρώπων??? Που τελικά θα σταματάει όλο αυτό??? Μήπως τελικά η αδιαφορία για τον συνάνθρωπό μας, μας οδηγεί σε τόσα αδιέξοδα και τόσα αναπάντητα ερωτήματα. Μήπως φταίει η καβάτζα του καθενός μας και δεν κουνάμε ούτε το μικρό μας δαχτυλάκι σε ζητήματα που δεν έχουν να κάνουν άμεσα με μας τους ίδιους. Μπορούμε τελικά ν' αλλάξουμε όλο αυτό που μας συμβαίνει ή είναι πολύ αργά???

Τι Έχεις Ελλάδα???

Μετά την ολιγόλεπτη παρακολούθηση της φανταστικής (χαχαχαχα) εκπομπής "Ελλάδα έχεις ταλέντο", πραγματικά έχω μείνει άφωνη και με αυτή ως αφορμή, θα ξεκινήσω το κείμενό μου, το οποίο φυσικά αφορά όλων των ειδών αυτές τις εκπομπές και γενικά τα shows που λαμβάνουν χώρα στην Ελλάδα!!!
Τελικά μέχρι που μπορούμε να φτάσουμε για να έχουμε αυτά τα περιβόητα 15' δημοσιότητας???
Πόσο ικανοί είμαστε να μειώσουμε τους εαυτούς μας, απλά για να έχουμε να πούμε μια ιστορία για το τίποτα???
Γιατί ποδοπατάμε την αξιοπρέπεια μας για κάτι που δεν αξίζει τον κόπο???
Πόσο μόνοι νιώθουμε???
Βλέπεις ανθρώπους που λαχταράνε να εμφανιστούν στην τηλεόραση, απλά για να πουν ότι το έχουν κάνει. So... Τι μπορεί να προσφέρει αυτό στον καθένα μας, αυτά τα 15'??? Απολύτως τίποτα, απλά αποζητάμε τρόπους διαφυγής από την καθημερινότητά μας και τα προβλήματά μας για να πιστέψουμε και να νιώσουμε σημαντικοί, έστω και για 15'.
Πρέπει πάνω απ' όλα να μάθουμε να αγαπάμε, να προστατεύουμε και να φροντίζουμε τον εαυτό μας, για να μπορέσουμε να κάνουμε το ίδιο και με τους γύρω μας.
Η αξιοπρέπεια μας είναι κάτι πολύτιμο, με αυτή καταφέρνουμε να κερδίσουμε τον σεβασμό των ανθρώπων γύρω μας. Όταν λοιπόν την ποδοπατάμε το μόνο που καταφέρνουμε είναι να μας κοροϊδεύουν και να μας περιγελούν.
Η μοναξιά σε αποξενώνει, σε παγιδεύει, σε τρώει. Ο άνθρωπος δεν είναι πλασμένος να ζει μόνος του και δυστυχώς κοιτάζοντας γύρω μου το μόνο που βλέπω είναι μοναχικούς ανθρώπους. Μάλλον λείπει ο αυθορμητισμός από τη ζωή μας γιατί δυστυχώς όλοι έχουμε μεγαλώσει μαθαίνοντας να μην εμπιστευόμαστε κανέναν, ούτε καν τον ίδιο μας τον εαυτό.
Ας κάνουμε κάτι λοιπόν καλύτερο. Να βγούμε έξω από τα κλουβιά μας, ν' αγαπήσουμε όλα αυτά που μας προσφέρονται, ακόμη και τ' άσχημα, να χαμογελάμε και όπως λένε και οι Monty Python : ALWAYS LOOK ON THE BRIGHT SIDE OF LIFE!!!

Μιζέρια = Δυστυχία

Τελικά πόσο μίζεροι μπορούμε να γίνουμε???
Πιάνομαι από ένα γεγονός που μου συνέβη χτες, το οποίο με στενοχώρησε και ταυτόχρονα με τσάντισε!!!
Δέχομαι την διαφορετικότητα του κάθε ανθρώπου, το πως μεγάλωσε, σε ποια χώρα μεγάλωσε, τι αντιλήψεις έχει, αρκεί βέβαια και ο άλλος να σέβεται την δική μου. Τελικά αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι στην διαμόρφωση κάθε χαρακτήρα παίζουν πολλά πράγματα ρόλο. Η παιδεία που παίρνει ο καθένας μας από το σπίτι του, από τον περίγυρό του και κατ' επέκταση από την κουλτούρα της χώρας του και τον πολιτισμό της.
Κάθε λαός έχει τις καλές και τις άσχημες πλευρές του. Εμείς οι Έλληνες θεωρώ ότι είμαστε ένας λαός "χύμα", χωρίς καθόλου πρόγραμμα, αφήνουμε τα περισσότερα πράγματα στην τύχη τους. Κάποιες φορές αυτό είναι κακό, αλλά και κάποιες άλλες καλό.
Προσωπικά θέλω να ζω την κάθε μου στιγμή χωρίς πίεση και χωρίς άγχος. Υπάρχουν όμως άνθρωποι που δεν μπορούν να λειτουργήσουν έτσι και θέλουν η ζωή τους να είναι προγραμματισμένη μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια. Σεβαστό. Γιατί όμως εγώ πρέπει ν' απολογούμαι και να αισθάνομαι άσχημα επειδή δεν μπορώ να εκπέμπω στο ίδιο μήκος κύματος με τους άλλους, ενώ εγώ δεν κάνω παράπονα!!! Ας προσπαθήσουμε όλοι λοιπόν να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι για να γίνουν και οι συνθήκες που ζούμε καλύτερες, η μιζέρια δεν οδηγεί σε τίποτα καλό, μόνο δυστυχία μπορεί να φέρει.
Η ζωή είναι μικρή για να είναι θλιβερή μωρό μου!!!

Βαρεμάρα!!!!!!

Τι βαρετή εβδομάδα!!! Έχουν περάσει 3 ημέρες από την επιστροφή των διακοπών του Πάσχα και δεν έχω μυαλό για δουλειά. Τι ωραία θα ήταν να δουλεύουμε 6 μήνες και τους υπόλοιπους 6 να αράζουμε!!!!

Που θα πάει όμως 1 εβδομάδα έμεινε για άλλο ένα ωραίο 3 ήμερο χαλάρωσης και ξεκούρασης!!!

Άντε καλή δουλίτσα!!!

Hello

Hello!!!!!